Αυτή είναι μία συχνή ερώτηση που την ακούμε στο κτηνιατρείο και καλούμε να απαντήσουμε. Φυσικά πέραν των εξετάσεων αίματος, εδώ θα αναφερθούμε και σε λοιπές διαγνωστικές εξετάσεις. Προφανώς δε θα αναφερθούμε στις εξετάσεις που θα συστήναμε σε κάποιο σκύλο ή γάτα που έρχεται στο κτηνιατρείο με ένα εντοπισμένο πρόβλημα, αλλά τη ρουτίνα που αφορά ένα υγειές ζωάκι στα πλαίσιο των προληπτικών εξετάσεων. Για μία γατούλα η οποία θα υιοθετηθεί (ο πιο συχνός τρόπος απόκτησης γάτας στην Ελλάδα) από το δρόμο, συνίσταται πέραν της κλινικής εξέτασης ο έλεγχος για τα δύο βασικά λοιμώδη νοσήματα της γάτας FeLV (ιογενής λευχαιμία) και FIV (το aids της γάτας). Αυτές οι εξετάσεις καλό θα ήταν να συνοδεύονται και από μία γενική αίματος. Φυσικά, η επιλογή της εξέτασης γίνεται με βάση την κλινική εικόνα της γάτας, την ηλικία κλπ.
Για ένα ενήλικο σκύλο που θα υιοθετηθεί αντίστοιχα θα προβούμε σε έλεγχο για τα συχνότερα παρασιτικά νοσήματα που υπάρχουν στη χώρα μας (λεϊσμανίωση, ερλιχίωση, διροφιλαρίωση, ενώ πλέον τα περισσότερα διαγνωστικά τεστ περιέχουν και την αναπλάσμωση). Αν φυσικά είναι κουτάβι, συνυπολογίζουμε την ηλικία, το σημείο εύρεσης κλπ.
Μετά τον αρχικό έλεγχο, έρχεται και η ερώτηση. Κάθε πότε χρειάζεται να κάνω εξετάσεις στο κατοικίδιό μου, πέραν της ετήσιας επίσκεψης μου στο κτηνιατρείο. Αυτό το οποίο συστήνουμε από τη μεριά μας, είναι από την ηλικία των 4 ετών να γίνεται αιματολογικός και βιοχημικός έλεγχος του σκύλου ή της γάτας μας, ώστε να μπορούμε να προλαμβάνουμε καταστάσεις και όχι να διαπιστώνουμε μία νόσο (σε ήπαρ ή νεφρούς για παράδειγμα) αφού αρχίσουν να εκδηλώνονται συμπτώματα. Ταυτόχρονα, έχουμε έτσι ένα σαφή ιστορικό από νωρίς στη ζωή του κατοικίδιού μας. Αντίστοιχα, θα συστήναμε από την ηλικία των 6-7 ετών να διενεργείται και υπέρηχος κοιλίας στα κατοικίδια, ακριβώς για να έχουμε περισσότερες πληροφορίες που δεν μπορεί να μας παρέχουν οι εξετάσεις αίματος.
Τέλος, ο καρδιολογικός έλεγχος συστήνεται με βάση την ηλικία, τα χαρακτηριστικά, τη φυλή και το είδος του ζώου.
Οι σκύλοι στη χώρα μας καλό είναι να ελέγχονται για τη λεϊσμανίωση κάθε χρόνο από το Νοέμβριο έως και το Φεβρουάριο (όπου και έχει παρέλθει η περίοδος της σκνίπας), ασχέτως αν έχει γίνει σχολαστική εντομοαπωθητική προστασία.
Για την πρώιμη διάγνωση της νεφρικής νόσου μπορούμε να κάνουμε μία πιο εξειδικευμένη εξέταση αυτή του SDMA που είναι αυξημένη ακόμα και στην ασυμπτωματική φάση της νεφρικής νόσου.
Σε γάτες άνω των 7-8 ετών καλό είναι να ελέγχουμε την λειτουργία του θυρεοειδή καθώς είναι συχνός ο υπερθυρεοειδισμός στις γάτες.
Σε σκύλους άνω των 7-8 συστήνεται επίσης ο έλεγχος της κορτιζόλης στο αίμα, που μας προδιαθέτει για νοσήματα των επινεφριδίων που επίσης παρουσιάζονται με σημαντική συχνότητα στους σκύλους.
Σε καμία περίπτωση ωστόσο, αυτές οι συστάσεις για τις διαγνωστικές εξετάσεις, δεν υπερβαίνουν τη μεμονωμένη αξιολόγηση του κάθε περιστατικό. Κάθε κατοικίδιο, κάθε οργανισμός, απαιτεί ξεχωριστή φροντίδα, ξεχωριστή προσέγγιση, που εξαρτώνται από το ιστορικό, τα ευρήματα στην κλινική εξέταση, τη φυλή, το περιβάλλον διαβίωση, την πρόληψη παρασιτικών νοσημάτων κλπ.